Poradnia leczenia zaburzeń pamięci
Każdy od czasu do czasu zapomina, gdzie zostawił klucze. To normalne. Ale jest moment, kiedy coś przestaje być tylko zapominalskością — kiedy bliski pyta o to samo po raz czwarty w ciągu godziny, kiedy gubi się w trasie, którą chodził od lat, kiedy przestaje rozpoznawać twarze z rodziny. To już nie jest „normalny wiek”. To sygnał, że czas porozmawiać ze specjalistą.
Poradnia Leczenia Zaburzeń Pamięci Neurovita powstała z myślą o pacjentach i ich rodzinach, którzy właśnie stanęli w tym miejscu. Oferujemy pełną diagnostykę neurologiczną, ocenę funkcji poznawczych i — jeśli to możliwe — wczesne wdrożenie leczenia, zanim choroba zajdzie za daleko.
Szacuje się, że na świecie na chorobę Alzheimera cierpi ok. 39 milionów ludzi
Do 2050 roku liczba chorych na chorobę Alzheimera w Polsce może wzrosnąć nawet czterokrotnie.
na całym świecie trzykrotnie
Choroba Alzheimera jest główną przyczyną niepełnosprawności i zależności wśród osób starszych
na całym świecie
Zaledwie 3% Polaków
w wieku 60+ miało badaną pamięć przez lekarza rodzinnego z jego własnej inicjatywy.
Zgodnie z danymi Narodowego Funduszu Zdrowia
zarejestrowana chorobowość z powodu choroby Alzheimera i chorób pokrewnych wynosiła w 2024 roku 382,6 tys. osób i była o 13% wyższa niż w 2014 roku
Szacuje się, że rzeczywista liczba chorych na Alzheimera w Polsce wynosi 550–600 tys.
— nie wszyscy zostali oficjalnie zdiagnozowani.
W 2022 roku ze świadczeń NFZ skorzystało 357 tys. chorych
z czego 72% stanowiły kobiety
Szacuje się, że choroba Alzheimera stanowi 65–70% wszystkich chorób otępiennych.
Na łagodne zaburzenia poznawcze (MCI) cierpi około 20% osób
po 65. roku życia.
Dlaczego wczesna diagnoza ma tak ogromne znaczenie?
W przypadku chorób wpływających na pamięć czas ma znaczenie dosłowne. Wczesne rozpoznanie nie zawsze oznacza możliwość całkowitego wyleczenia — bo w przypadku chorób neurodegeneracyjnych takiej opcji medycyna jeszcze nie ma — ale oznacza coś równie ważnego: więcej czasu na świadome życie, lepszy dobór leczenia spowalniającego postęp choroby i możliwość zaplanowania przyszłości, zanim decyzje zostaną odebrane przez samą chorobę.
Choroba Alzheimera rozpoczyna się powoli i podstępnie. Im wcześniej zostanie zdiagnozowana i rozpoczęta terapia, tym dłużej chora osoba będzie mogła świadomie uczestniczyć w życiu społecznym i rodzinnym.
Kiedy warto się zgłosić do Poradni Zaburzeń Pamięci?
Nie trzeba czekać, aż codzienna niezależność stanie się niemożliwa. Wręcz przeciwnie — im wcześniej, tym lepiej. Warto umówić wizytę, jeśli Ty lub Twój bliski:
zauważacie, że pamięć wyraźnie się pogorszyła w ostatnich miesiącach lub roku, pojawiają się trudności z przypominaniem sobie niedawnych wydarzeń, rozmów, nazw znajomych, coraz trudniej jest planować, organizować codzienne zadania lub podejmować decyzje, zdarzają się epizody zagubienia w znanych miejscach lub dezorientacja co do daty czy pory dnia, zmienił się nastrój lub osobowość — pojawiła się drażliwość, apatia, wycofanie społeczne, zauważacie trudności w szukaniu słów lub rozumieniu złożonych wypowiedzi, albo bliska osoba sama skarży się na problemy z głową, ale nie wie, czy to „coś poważnego”.
Każdy z tych objawów może — ale nie musi — świadczyć o chorobie neurodegeneracyjnej. Wiele zaburzeń pamięci ma przyczyny, które da się skutecznie leczyć: niedobory witamin, choroby tarczycy, depresja, niektóre leki, zaburzenia snu. Diagnoza pozwala to rozróżnić.
Czym jest łagodne zaburzenie poznawcze (MCI) i dlaczego warto je zbadać?
MCI — z angielskiego Mild Cognitive Impairment — to stan, w którym funkcje poznawcze są wyraźnie obniżone w stosunku do normy dla danego wieku i wykształcenia, ale nie na tyle, żeby uniemożliwiać samodzielne funkcjonowanie na co dzień. Można go opisać jako „więcej niż normalne starzenie się, ale za mało, żeby mówić o demencji”.
To ważna kategoria diagnostyczna z jednego powodu: u części osób MCI jest pierwszym etapem drogi do choroby Alzheimera lub innej formy otępienia. U części — nie. Roczny wskaźnik przekształcania się MCI w otępienie lub chorobę Alzheimera wynosi ok. 7%, a łagodne zaburzenia poznawcze wcale nie muszą prowadzić do demencji.
Dlatego właśnie diagnoza MCI jest tak cenna: daje czas. Czas na leczenie chorób, które mogły zaburzenia wywołać. Czas na zmiany stylu życia, które spowalniają progresję. Czas na planowanie przyszłości. I czas na regularne monitorowanie — bo wczesne wychwycenie progresji otwiera drzwi do nowszych terapii, które stają się dostępne szybciej, niż mogłoby się wydawać.
Jak przebiega diagnostyka zaburzeń pamięci w Neurovita?
Diagnostyka pamięci to nie jeden test i gotowa odpowiedź. To kilka uzupełniających się elementów, które razem tworzą pełny obraz.
Wywiad neurologiczny
Pierwszym krokiem jest zawsze rozmowa. Zapytamy o to, kiedy pojawiły się pierwsze objawy, jak wyglądają na co dzień, jakie leki Pacjent przyjmuje, czy w rodzinie były przypadki choroby Alzheimera lub demencji. Bardzo pomocna jest obecność bliskiej osoby, która widzi Pacjenta na co dzień — bo sami chorzy często nie są w stanie w pełni ocenić skali zmian.
Badanie neurologiczne
Oceniamy funkcję układu nerwowego: odruchy, koordynację, chód, napięcie mięśniowe. Zaburzenia ruchowe mogą towarzyszyć pewnym formom demencji i mają znaczenie diagnostyczne.
Testy neuropsychologiczne
To serce diagnostyki zaburzeń pamięci. Stosujemy standaryzowane, walidowane narzędzia oceniające różne funkcje poznawcze: pamięć krótko- i długotrwałą, uwagę i koncentrację, funkcje wykonawcze, orientację w czasie i przestrzeni, funkcje językowe. Testy są przeprowadzane w sposób spokojny i bez presji — nie ma tu „zdawania egzaminu”. Chodzi o to, żeby jak najdokładniej ocenić, co działa dobrze, a co wymaga uwagi.
Diagnostyka obrazowa i laboratoryjna
W zależności od wyników badania neurologicznego i testów, neurolog może skierować na rezonans magnetyczny głowy (MRI), który pozwala ocenić strukturę mózgu, stopień zaniku kory mózgowej, ewentualne zmiany naczyniowe. Zlecamy również badania krwi, które pozwalają wykluczyć odwracalne przyczyny zaburzeń: funkcję tarczycy, witaminę B12, morfologię i biochemię. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest również badanie płynu mózgowo-rdzeniowego pod kątem biomarkerów charakterystycznych dla choroby Alzheimera.
Ocena całości i plan dalszego postępowania
Na zakończenie procesu diagnostycznego neurolog omawia wyniki z Pacjentem i jego rodziną. Tłumaczymy, co wyniki oznaczają, jakie mamy możliwości leczenia lub spowalniania progresji oraz jak będzie wyglądała dalsza opieka.
Jakie choroby diagnozujemy i leczymy?
Choroba Alzheimera
Najczęstsza przyczyna demencji. Postępujące zaburzenia pamięci i innych funkcji poznawczych, które z czasem — jeśli choroba nie jest leczona — prowadzą do całkowitej utraty samodzielności. Chorzy żyją średnio 8–14 lat od pojawienia się pierwszych objawów. Medycyna Praktyczna Wczesna diagnoza i włączenie leczenia farmakologicznego może ten czas znacząco poprawić jakościowo.
Otępienie naczyniowe
Drugi najczęstszy rodzaj demencji. Spowodowane uszkodzeniami naczyń krwionośnych mózgu — często po udarach lub seriach mikroudarów. Objawy mogą pojawiać się skokowo, a nie stopniowo jak w Alzheimerze. Kluczowa jest kontrola czynników ryzyka naczyniowego: nadciśnienia, cukrzycy, cholesterolu.
Otępienie z ciałami Lewy’ego i otępienie czołowo-skroniowe
Rzadsze formy demencji, które wymagają odrębnego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego. Niektóre leki typowo stosowane w demencji są u tych pacjentów przeciwwskazane — dlatego precyzyjna diagnoza ma tu szczególne znaczenie.
Łagodne zaburzenia poznawcze (MCI)
Stan przedchorobowy, który może — ale nie musi — prowadzić do demencji. Regularne monitorowanie, zmiany stylu życia i leczenie przyczyn wtórnych mogą znacząco opóźnić lub zatrzymać progresję.
Zaburzenia pamięci o odwracalnych przyczynach
Niedoczynność tarczycy, niedobór witaminy B12, depresja, przewlekłe zaburzenia snu, działania niepożądane leków — wszystko to może wywoływać objawy przypominające demencję, a po odpowiednim leczeniu ustąpić całkowicie lub w dużym stopniu. W naszej poradni każdy pacjent przechodzi diagnostykę różnicową, która wyklucza te przyczyny.
Leczenie zaburzeń pamięci — co jest możliwe?
Odpowiedź na pytanie „czy zaburzenia pamięci da się leczyć?” brzmi: to zależy. I nie jest to wymówka — to po prostu prawda, która wymaga wyjaśnienia.
Jeśli przyczyną zaburzeń jest coś odwracalnego — niedobór witaminy, nieleczona depresja, źle dobrane leki — to po wyeliminowaniu przyczyny pamięć może wrócić do normy. Dosłownie.
Jeśli przyczyną jest choroba neurodegeneracyjna, jak Alzheimer, sytuacja jest bardziej złożona. Dziś dysponujemy lekami, które spowalniają postęp choroby i łagodzą objawy — inhibitory cholinesterazy i memantyna. Nie cofają zmian, ale mogą przez długi czas utrzymać jakość życia i samodzielność pacjenta na wyższym poziomie, niż byłoby to możliwe bez leczenia.
Ważne jest też leczenie chorób towarzyszących: nadciśnienia, cukrzycy, zaburzeń lipidowych, depresji, zaburzeń snu — bo każda z tych chorób przyspiesza pogorszenie funkcji poznawczych, gdy jest niekontrolowana.
Coraz większą rolę odgrywa też trening poznawczy — ćwiczenia pamięci i uwagi prowadzone z neuropsychologiem — oraz aktywność fizyczna, która ma udokumentowany korzystny wpływ na funkcje mózgu.
Nowością, o której pacjenci coraz częściej słyszą, są leki z grupy przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciw złogom amyloidu (lecanemab, donanemab). Dopuszczenie lecanemabu w Europie nastąpiło w 2025 roku. Są to terapie dla wybranych pacjentów we wczesnym stadium choroby Alzheimera — właśnie tych, u których diagnoza nastąpiła odpowiednio wcześnie. To jeszcze jeden argument za tym, żeby nie zwlekać z wizytą.
Jak możesz pomóc bliskiej osobie — i sobie?
Wiele osób, które trafiają do naszej poradni, robi to „z powodu kogoś” — mamy, taty, babci, partnera. I bardzo dobrze — bo to właśnie bliscy najczęściej zauważają pierwsze zmiany, których sam chory nie dostrzega lub nie chce dostrzegać.
Jeśli martwisz się o kogoś z rodziny: przyjdź razem z tą osobą, nawet jeśli ona sama uważa, że „nic jej nie jest”. Twoje obserwacje są bezcenne dla neurologa. Przygotuj notatki: kiedy zaczęły się zmiany, co dokładnie niepokoi, jak wygląda typowy dzień Twojego bliskiego.
Jeśli sam zauważasz pogorszenie pamięci i zastanawiasz się, czy to „tylko stres, czy coś więcej” — też warto się zbadać. Wiele osób z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi przez lata nie wie o swoim stanie, bo objawy są subtelne i łatwo je zbagatelizować.
Nie ma nic złego w tym, że martwisz się o swoją głowę. Jest coś bardzo mądrego w tym, że decydujesz się to sprawdzić.
Najczęściej zadawane pytania
Najlepiej przyjść z dokumentacją poprzednich badań (wyniki MRI lub CT, jeśli były wykonywane) oraz z przybliżoną historią bólów głowy: jak długo, jak często, jak silne, jakie leki brałeś. Jeśli możesz, prowadź dziennik bólów przez kilka tygodni przed wizytą.
Nie. Wizyty w Neurovita są prywatne i nie wymagają skierowania. Możesz umówić się przez telefon lub formularz online.
Pierwsza wizyta w Poradni Zaburzeń Pamięci jest dłuższa niż standardowa konsultacja neurologiczna — zazwyczaj trwa 60–90 minut. Zależy nam na tym, żeby nie spieszyć się z ani jednym pytaniem.
Zapraszamy zarówno samych pacjentów, jak i pacjentów z bliskimi. W przypadku zaawansowanych zaburzeń obecność opiekuna jest bardzo pomocna. Na pierwszą wizytę, jeśli to możliwe, warto przyjść w towarzystwie — z osobą, która zna pacjenta i może opowiedzieć o codziennym funkcjonowaniu.
Nie — diagnoza demencji nie opiera się na jednym teście. To proces, który obejmuje wywiad, badanie neurologiczne, testy neuropsychologiczne i badania dodatkowe (MRI, badania krwi). W razie potrzeby zlecamy kolejne wizyty kontrolne lub rozszerzoną diagnostykę.
Bóle głowy dzielą się na pierwotne (samodzielna choroba) i wtórne (objaw innej choroby). Najczęstsze rodzaje pierwotnych bólów głowy:
Zatokowy — ucisk i ból w okolicach zatok przynosowych, czoła i policzków. Często towarzyszy infekcjom.
Migrena — silny, pulsujący ból, zwykle jednostronny. Towarzyszą mu nudności, nadwrażliwość na światło i dźwięk. Trwa 4–72 godziny.
Napięciowy — uciskający ból obustronny, jak „obręcz” wokół głowy. Najczęstszy rodzaj — dotyka ok. 80% ludzi.
Klasterowy — bardzo silny ból wokół oka, jednostronny, nawraca seriami. Rzadszy, ale wyjątkowo intensywny.
Zdecydowanie nie. Problemy z pamięcią mają wiele przyczyn — część z nich jest w pełni odwracalna. Dlatego właśnie diagnoza jest tak ważna: żeby wiedzieć, z czym naprawdę mamy do czynienia.
Aktualnie nie istnieje terapia, która całkowicie zatrzymuje lub odwraca chorobę Alzheimera. Dostępne leki spowalniają jej postęp. W 2025 roku w Europie dopuszczono pierwszy lek modyfikujący przebieg choroby (lecanemab), dostępny dla pacjentów we wczesnym stadium. Sytuacja w leczeniu Alzheimera zmienia się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej.
Tak. Choć zdecydowana większość przypadków demencji dotyczy osób starszych, tak zwany „wczesny Alzheimer” może wystąpić u osób po 50., a nawet po 40. roku życia. Ponadto problemy z pamięcią i koncentracją w młodszym wieku są często sygnałem innych chorób — depresji, zaburzeń snu, chorób tarczycy — które wymagają leczenia.
Umów wizytę w Poradni Zaburzeń Pamięci
Diagnoza zaburzeń pamięci to jedna z trudniejszych rzeczy, na jakie można się zdecydować. Ale jednocześnie jedna z najważniejszych. W Neurovita podchodzimy do tego z pełnym zrozumieniem — zarówno dla samego pacjenta, jak i dla jego rodziny, która często jest równie przestraszona co on.
Zadzwoń do nas lub skorzystaj z rejestracji online. Jeśli masz pytania, zanim zdecydujesz się na wizytę — możesz zadzwonić i porozmawiać z naszą recepcją, która odpowie na wstępne wątpliwości.
Zadbaj o swoje zdrowie już dziś
Nasi specjaliści są gotowi, aby pomóc Ci odzyskać komfort życia.
Umów wizytę w dogodnym terminie.